Terugblik op de newborn periode

Tony is nu bijna 6 maanden en oh oh wat vliegt de tijd voorbij, als nieuwbakken moeder is het allemaal nieuw, spannend, maar soms ook erg vermoeiend. niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk, mijn koppie staat nooit stil. (daarom ook deze blog dan kan ik het allemaal even lekker van me af schrijven.) Soms denk ik wel is, als ik het over mocht doen hoe had ik het dan gedaan? Welke dingen zou ik zeker hetzelfde doen? Of juist totaal niet? Wat had ik anders kunnen doen? Waar ben ik trots op? In deze blogpost wil ik mijn terugblik geven op de eerste (bijna) 6 maanden van mijn leven met Tony.

De Bevalling

Mijn bevalling ging verre van gepland. Ik wilde thuis bevallen, pijnstilling vrij en ik herinner me later nog dat ik ook op een baarkruk wilde bevallen. Nee, de bevalling ging niet zoals ik het voor me zag, maar buiten dat had ik het toch niet anders kunnen doen. Je kan veel dingen in je leven sturen of aanpassen, maar een bevalling hoort daar absoluut niet bij. Lees meer over mijn bevalling in Mijn bevallingsverhaal post.

De kraamweek.

Ik was zo verschrikkelijk moe. Er komt zoveel op je af! Ten eerste moest ik 3 dagen in het ziekenhuis blijven. Ik was bevallen op dinsdagochtend en mocht vrijdag pas naar huis omdat Tony in de gaten gehouden moest worden. Bij de geboorte ademde hij slecht en waren ze bang dat hij een infectie had opgelopen. In mijn bevallingsverhaal kun je hier meer over lezen.
Ik had ook zo weinig geslapen in het ziekenhuis, ik kon gewoon niet slapen, me bovenkamer draaide overuren. Ik had ook moeite met borstvoeding geven, ik vond wel echt dat ik te weinig begeleiding kreeg ik het ziekenhuis hierover. Ze hadden het allemaal zo druk.

De dagen thuis.

De overige dagen thuis waren (te) druk. Ik had 2 kraamverzorgster waarvan 1 stagaire. Bij de intake had ik hier toestemming voor gegeven, op dat moment maakte ik er niet zo’n probleem van. Ik raad dit voor iedereen echt af, want er wordt zoveel gepraat en gekletst, niet alleen met mij maar ook met elkaar. Wat ik ook jammer vond is dat ik van de kraamverzorging weinig rust kreeg. Ik sliep niet overdag. Ook had Michael (mijn man) hier achteraf wel een beetje oplettender in mogen zijn, maar voor hem was het natuurlijk ook allemaal nieuw.

Borstvoeding geven.

Het borstvoeding geven ging goed aan het begin, ik kreeg goede begeleiding van de kraamverzorgster, maar Tony zoog mijn tepel tot bloedens aan toe. Hij hapte niet goed aan. Live voeden deed echt onwijs veel zeer, ik moest gaan kolven. Dan bestaat je leven echt alleen maar uit: Baby verschonen, baby voeden, kolven, half uurtje slapen en weer hetzelfde liedje van voor af aan. Want een baby om de 3 uur voeden is echt wel een fulltime job! Dit was echt “too much”. Ik was zo gestrest om de hoeveelheid die ik kolfde en uitgeput van het 3 uur ritueeltje dat ik besloot om bij te voeden met kunstvoeding.
De eerste weken na mijn bevalling sliep ik echt te weinig, dit had ik achteraf echt heel anders aangepakt. Ik had misschien door willen zetten met borstvoeding, ik had denk ik ook iedereen in mijn omgeving opgelegd om mij me rust te geven. In de vorm van ik kom langs om je te helpen maar ik stuur je naar bed.

Ik wil mijn oude lichaam terug.

Ik dacht ook echt om mijn pre-pregnancy lichaam weer snel terug te krijgen door meteen na de eerste 6 weken weer te starten met sporten. Helaas dit feestje ging niet door. Als fanatieker sporter voor mijn zwangerschap, was dit tijdens mijn zwangerschap ver te zoeken. Door de ontzettende grote cravings in alles wat ongezond was, was ik tijdens mijn zwangerschap 15 kg aangekomen. Gelukkig was ik de eerste 5 kg direct na mijn zwangerschap wel gelijk kwijt. Maar nog steeds 10 to go!
Ik had nog steeds ontzettend veel last daarbeneden, dus sporten ging echt nog niet. 6 maanden post partum is dit nog steeds een gevoelig onderwerp en gebied. Ik voel me (nog) niet zoals voorheen. Mijn conditie is natuurlijk ook fors gedaald en ik heb wel echt het idee dat ik weer van voor af aan moet beginnen. Ook de combinatie van minder voeding nuttigen en me melk voorraad in stand houden is erg lastig en uitdagend. Ik merk dat ik op sommige dagen voor Tony gewoon te weinig melk produceer. En dan moet ik proberen meer te eten. Het liefst wil ik mijn borstvoedings avontuur nog even volhouden.
Want ook al geef ik kunstvoeding bij, ik vind borstvoeding geven iets echt heel magisch en voldoening geven.

voor en na zwangerschap.

Het is het allemaal zo waard

Het is niet allemaal negatief geweest, zo sliep Tony gelukkig al door tegen de tijd dat ik moest werken (met 10 weken). En was en is het gewoon een ontzettend vrolijk mannetje.
Zo’n cliche maar waar, het is het allemaal waard. Er bestaat niks mooiers dan je eigen kindje op de wereld zetten en verzorgen.

De Fopspeen.

Ik had van te voren gezegd dat ik Tony geen speen wilde geven en dat is me gelukt. De reden hiervan is dat ik in mijn omgeving vaak hoorde dat ze er s’nachts uit moesten om de speen terug te geven aan hun kindje. Of als hij zoekt raakt, de wereld te klein wordt voor de kindjes. Ik wilde daar niet aan mee doen. Nu heb ik dat probleem niet, en ik moet je eerlijk bekennen, ik heb hem geen 1 moment gemist.

Je baby verwennen.
Ik was van te voren niet van plan mijn baby teveel te verwennen. Tony wilde niet meteen in slaap vallen na zijn fles, toen hij nog heel jong was. Ik liet hem dan gerust door huilen. Max 10 minuten zei ik altijd. En vaak sliep hij inderdaad al binnen de 10 minuten. Dat is inmiddels wel anders. ten eerste slaapt hij goed in, maar ten tweede hoor ik nu al vaak aan zijn huil of hij wel of niet gaat slapen. De 10 minuten regel werkt niet meer. Met dat gezegd te hebben, pak ik hem ook vaker en sneller op als hij jammert. Alhoewel ik wel merk dat hij slim genoeg is om te weten dat dat actie reactie geeft, doet het pijn in me moederhart als ik hem hoor huilen of jammeren. Dus ik kan wel zeggen dat ik me baby wat meer verwen. Maar ik ben alsnog van mening dat je je baby teveel kan verwennen. Maar met ons moederinstinct vinden we dat stiekem helemaal niet erg.

Al met al ben ik niet geheel ontevreden over de eerste 6 maanden, vooral het nieuwe en onzekere maakt het zwaar aan het begin.
Waar ben jij trots op, of wat zou jij achteraf anders hebben gedaan? Laat het me weten, ik ben benieuwd naar jouw ervaringen.

Leave a Comment